header-logo
 D2 toont veerkracht in tweede helft

HZVV

D2 toont veerkracht in tweede helft

De uitwedstrijd tegen CEC D1 kende twee gezichten. In de eerste helft was het een rommelige wedstrijd met veel balverlies en slordig spel van HZVV kant, maar na de rust werd er beter gevoetbald en had HZVV de betere papieren. Toch liep CEC na de rust (1-0) verder uit en moest HZVV alle zeilen bijzetten om er nog een punt uit te slepen.

Door Walter Kamminga

Het leek wel zomer. Toch was het al november! Onder schitterende omstandigheden, het enige nadeel zou je de laagstaande zon kunnen noemen, reisden we af naar Emmer-Compascuum, om daar aan te treden tegen de ons totaal onbekende tegenstander CEC D1. In Emmer-Compascuum aangekomen bleek er nog een aardige voetreis te moeten worden afgelegd van de kantine naar de kleedkamer. Niet handig, maar de mooie omgeving en het mooie weer vergoedde veel. Omdat we de vorige wedstrijd goed gespeeld hadden én vantevoren hadden ontbeten, had Aulien voor deze keer eieren gekookt. Daarmee ging het vorige week tenslotte ook goed! Voor de wedstrijd kreeg iedereen die wilde een eitje en begonnen we de wedstrijd. Zonder trainer-coach Robin Poeste, maar mét Jeff Lekatompessy aan de kant begonnen we de wedstrijd in de volgende opstelling:
In het doel: Merijn van der Meulen. Achterin: Julian Timmerman, Rick van der Kooij, Jorrit Scholing en Laurens Hummel. Middenveld: Luc Timmerman, Joanieke van Binnendijk en Twan Smidt. Voorin: Yushua el Masoudi, Roy Jansen en Engin Balanan. Op de bank begonnen Gerben Kamminga, Mike Hutten en Stefan Takens. Stan Gebert moest met een blessure aan de voet toekijken vanaf de kant.

HZVV D2 begon moeizaam aan de wedstrijd. Hoewel de warming up er goed uitzag, er werd door iedereen fanatiek meegedaan, kende de wedstrijd een slordige start. We waren onrustig aan de bal en de vele wilde trappen deden de meegereisde ouders denken aan het type voetbal dat in de F-jes wordt gespeeld. We keken niet goed en we coachten elkaar niet genoeg. Daardoor was er veel balverlies en moesten we vaak omschakelen van aanvallen naar verdedigen. Het spel ging op en neer en de spaarzame kansjes die HZVV kreeg konden niet worden verzilverd. In de twintigste minuut mocht CEC een hoekschop nemen. In eerste instantie werd deze nog weggewerkt, maar niet goed genoeg want in de aanval die er op volgde werd onze verdediging aan de kant gezet en Merijn gepasseerd: 1-0. Een domper voor de rood-witten, maar gezien het beeld van de wedstrijd een verdiende voorsprong voor CEC. HZVV kon en moest beter gaan voetballen, maar het lukte tot de rust niet echt.

In de rust zette Jeff de puntjes op de welbekende 'i'. Er werd één wissel toegepast: Gerben Kamminga kwam in het veld voor Twan Smidt. Met opgeven hoofd en vol goede bedoelingen begonnen we aan de tweede helft. Het leek wel een totaal ander team dat in het veld stond. Er werd vanaf het eerste fluitsignaal veel beter gevoetbald en veel meer inzet getoond. Dit resulteerde tot 2 keer toe in een grote kans voor Roy Jansen, ware het niet dat de keeper van CEC beide keren goed uit zijn doel kwam en de schoten van Roy wist te keren. HZVV had er weer zin in! Toch, tegen de verhoudingen in, werd het 2-0 voor CEC nadat Merijn ver zijn doel uitkwam maar de bal op een haar na miste. Hij werd handig omspeeld en de aanval werd simpel afgemaakt. Toch ging het team met de mooiste clubkleuren niet bij de pakken neerzitten, maar stroopte de mouwen op en ging er tegenaan. HZVV bleef hard werken en CEC kwam onder druk. Met een paar frisse spelers (Stefan Takens voor Jorrit Scholing en Mike Hutten voor Yushua el Masoudi) hoopten we op een ommekeer. Een mooie aanval die bij Gerben begon en via Roy bij Engin kwam, resulteerd in een schot van Engin. De bal kwam op het hoofd van de keeper en de rebound was eenvoudig voor Luc: 2-1. HZVV had weer vertrouwen en twijfelde niet of de gelijkmaker eraan zou komen.

Toch kregen de Hoogeveners weer een domper te verwerken, toen CEC in de 55ste minuut de voorsprong opnieuw vergrootte. Via een hard schot werd het 3-1. Het zou nu wel heel moeilijk worden, maar HZVV bleef goed voetballen. Al na twee minuten wist Engin Balanan de aansluitingstrefer te maken (3-2). Met nog een paar minuten op de klok pakte een tactische wijziging in de opstelling goed uit. Achterin zouden we één-op-één gaan spelen en Luc Timmerman werd naar voren geschoven. Alles of niet olé ole ...! Het resultaat kwam snel, want alweer twee minuten later kreeg HZVV een vrije trap, op zo'n twintig meter van het doel. Luc Timmerman, die al vaker met dat bijltje had gehakt, ging achter de bal staan, nam een kleine aanloop en krulde de bal prachtig bovenin de goal. De prachtige treffer betekende een welverdiend gelijkspel 3-3.