header-logo
Heren 2 HZVV 2 naar tussenronde na bekerzege op SV Mulier

HZVV Heren 2

HZVV 2 naar tussenronde na bekerzege op SV Mulier

Dit weekend stond de tweede bekerronde op het programma en HZVV 2 moest in het Friese Witmarsum aantreden tegen het tweede team van SV Mulier (spreek uit muuljee), welke vereniging is vernoemd naar sportgrondlegger Willem Johan Herman Mulier, geboren in 1865 als zoon van Tjepke en Sytske, die hun kind logischerwijze Pim noemden. Hopelijk zet genoemde info een streep door de vraagtekens die ook bij Vincent Tigelaar rezen  na het horen van de naam van deze tegenstander, die normaliter uitkomt in de 3e klasse C. De opdracht leek vandaag op papier dus eenvoudig en gezien het hoopgevende schouwspel vorig weekend bij Bedum 2, waar slechts zes inworpen foutief werden genomen, waren de mannen van coach Beumer in een prima humeur.

Door Goos Mol 

De reis naar de gastheren voltrok zich vandaag zelfs per luxe touringcar en dat zorgde nog eens voor een extra goede stemming. HZVV 1 had namelijk zo’ n veertig kilometer verderop in het Friese land ook een bekerwedstrijd op de agenda staan, en wel tegen Marrum 1, zodat beide teams vandaag gezamenlijk plaats namen in de Lantingbus. Toen het witte gevaarte een dik uur later beslag legde op de enige tien parkeerplekken bij het knusse sportparkje te Witmarsum en men vervolgens informeerde naar de tegenstander, luidde het antwoord van de kantinedames dat de spelers van Mulier 2 op dat tijdstip nog lagen te slapen. Wat later, terwijl de boys van Mulier thuis waarschijnlijk zochten naar een schone handdoek en onderbroek, zetten de roodwitten al hun eerste schreden op het oncomfortabele bijveldje, waar sommigen zich zo ernstig moesten inspannen, dat reeds in de rust van de wedstrijd enkele vrijwilligers hijgend en puffend bij coach Beumer smeekten om aflossing. Gelukkig was op dat moment het verschil al gemaakt.

Op het eveneens moeilijk te bespelen hoofdveld opende niemand minder dan ‘good old’ Edwin Boxma na acht minuten de score. Toen de bal na een vrije trap van Tim voor de voeten van de routinier belandde knalde hij het leer vanaf 20 meter meedogenloos in de linker benedenhoek en was daar even de gebalde vuist waarmee de maker van de 0-1 blijk gaf van z’ n gemoedstoestand. Na de vroege voorsprong deden de roodwitten het echter overdreven kalm aan tot het moment waarop de aansporingen van coach Beumer weer werden opgepakt. Het tempo ging weer omhoog en na een heerlijke binnendoorpass van Rolf stevende Julian alleen op de doelman af. Ook ‘Jule’  deed z’n plicht en de aanvaller schoot beheerst de 0-2 in het mandje.  Bij deze stand wist ook coach Beumer dat de tussenronde zo goed als zeker was bereikt en dat was helemaal het geval toen zo halverwege de eerste helft de teller nogmaals in beweging kwam. Na een prachtige aanval, waartoe ook het slimme ‘een- tweetje’ tussen Stephan en Kai behoorde, belandde de bal wederom bij Julian, die voor de tweede keer oog in oog met de doelman niet faalde. Met 0-3 zat de kat bijtijds in het bakkie en degene die voor een euro een 0-5 ruststand had gepouled kon zomaar een goede voorspelling hebben gedaan.

Voor de pauze werd er echter niet meer gescoord, maar deed wel het opmerkelijke feit zich voor dat herintreder Edwin Boxma niet alleen voor het doel van de tegenstander gevaarlijk is, maar ook rond de eigen zestien een prima pass in huis heeft ten gunste van de opponent. De ‘box to box’ speler, zoals leider Lars Abbink later woordspeelde, kwam na een kleine vergissing goed weg en zo werd er alsnog met 0-3 gerust.

In de tweede helft kwamen A1 speler Sander Hartman en ‘new arrival’ Joey Timmer in het veld voor Kai en Bassie O. en hoewel de heren prima invielen, ging het met het verloop van de score minder crescendo. Tim Tigelaar zag tien minuten na de thee een lobje over de uitgekomen keeper net naast de goal verdwijnen en vlak daarna werd z’ n mooie vrije trap nipt door Julian voorlangs gekopt. In de 67e minuut viel ruim voor het eindsignaal ietwat tegenvallend alweer het laatste doelpunt voor HZVV. Bij slecht uitverdedigen van Mulier was Stephan er als de kippen bij om de bal te onderscheppen en middels een klein tikkie breed bezorgde hij Tim een buitenkansje, die z’ n ploeg simpel op 0-4 zette. Edwin kreeg nog een publiekswissel, waarna Martin werd ingebracht, en Nelis gunde de thuisclub nog een eretreffer door met precisie voor te geven op een der Mulierspitsen, die doelman Henri geen kans gaf. Bij een eindstand van 1-4 floot de scheids voor de laatste maal en konden de heren zich opmaken voor de derde helft.

In afwachting van de spelersbus was HZVV 2 heer en meester in de kantine, waar de gastvouwen Corrie en Mary gewillig de dopjes van de bierflessen wipten en luidkeels met de onzen de liederen meezongen, die DJ Kaichie Schraa vanaf de digitale playlist presenteerde. Ondertussen was iedereen al lang vergeten dat er in het Friese spelershonk geen patatstengel te koop was en de gehaktballen reeds waren uitverkocht. Het bier vloeide echter als nooit te voren en bij Mulier had men zelden zo’ n feest gehad. Na verluidt rommelde het zelfs in het graf van Pim Mulier. Bij het vertrek werden de roodwitten hartstochtelijk uitgezwaaid en hadden de oude Grieken gelijk toen ze beweerden dat sport verbroedert!