D5m bij het Internationaal Meisjesvoetbaltoernooi

Vrijdag 16 mei 2008, vanaf 2 uur 's middags kon de bagage voor ons buitenlands avontuur worden afgeleverd bij HZVV. Even na half 4 kwam Jeroen met de aanhangwagen en kon de al afgeleverde bagage worden ingeladen. Geleidelijk aan druppelden de meiden binnen maar ook de regen druppels kwamen naar beneden, maar ja met een beetje geluk was de regen in België al eerder gevallen en was het daar nu prachtig weer. Om 20 minuten over 4 vertrokken we, uitgezwaaid door diverse ouders en andere familieleden. Achter mij claxonneerde Marijke (moeder van Marleen) luid, ik dacht als afscheid maar dat bleek niet het geval te zijn. Nadat mij per telefoon duidelijk was gemaakt dat ze zo druk met kletsen was geweest dat ze totaal vergeten was om de spullen van Marleen uit haar auto over te laden in de aanhanger. Grote hilariteit bij de achterblijvers waar helaas geen videocamera bij aanwezig was. Gelukkig kon de bagage van Marleen dus nog mee naar België.

We waren nog maar goed en wel weg en de regen stopte en de lucht klaarde enigszins op, de leek dus goed te komen. Bij Zwolle aangekomen konden we aansluiten in de file en voor we Zwolle achter ons konden laten waren we een half uur verder. Eindelijk konden we weer opschieten. Achter ons reed een grote vrachtauto met een wit nummerbord, de meiden dachten een Engelsman. Via een tekenblok, waarop ze een vraag schreven en voor het achterraam hielden, kwamen ze er achter dat hij uit Spanje kwam. Ze hadden dikke pret en in het engels schrijvend wisten ze allerlei informatie over hem los te krijgen. Elke keer als hij wilde lezen wat de meiden schreven kwam hij zo dicht achter ons rijden dat ik in de achteruitkijkspiegel alleen de grill van zijn auto nog kon zien.

In de buurt van Arnhem stonden we in de zoveelste file en besloot Jeroen, die voorop reed, om een parkeerplaats op te zoeken om de van huis meegenomen lunchpakketten te nuttigen. Helaas was er op die parkeerplaats geen toilet en werd er even later ook nog een stop gemaakt bij een tankstation en daar stond Miquel, de Spaanse vrachtwagenchauffeur ook te pauzeren. Nadat de blazen geledigd waren en Miguel een goede reis was gewenst in het Spaans, Ria had bij familie gevraagd hoe je dat zei, konden we weer aansluiten in de file. Bij Eindhoven kwamen we wegens wegwerkzaamheden in file nummer 6 te staan maar toen we daar eenmaal voorbij waren kon er gelukkig aan één stuk worden doorgereden naar Helchteren.

Jeroen had zijn huiswerk goed gedaan en we konden zonder echt te zijn mis gereden arriveerden we rond kwart over 9 op het terrein van FC Helson. Veel tijd om de benen te strekken kregen we niet want de tenten moesten voor het donker werd staan. Chapeau, tenslotte zijn Belgen 2 talig, voor onze meiden want ze wisten zonder al te veel hulp zelf hun slaapplaatsen in orde te brengen. Gelukkig was het nog steeds droog en kon er dus nog lekker worden gevoetbald door de meiden voor ze rond 12 uur hun tenten in werden gestuurd. Het duurde nog wel een uurtje voor alles stil was en wij als begeleiding ook onze slaapzak inkropen.

Na ruim een uur te hebben geslapen werd ik wakker en zag dat Ria naast mij op haar luchtbed zat met haar paraplu boven haar hoofd. Het hoosde en onweerde enorm en niet alleen buiten werd alles nat. De volgende ochtend bleek dat ook de meiden last hadden van lekkage in tenten en veel spullen nat waren geworden. Erg veel geslapen was er niet en om 10 uur moesten we onze eerste wedstrijd van dit toernooi spelen. Deze wedstrijd was tegen NLC '03, een MC-team dat in de competitie geen hoge ogen had kunnen gooien. Dit team kwam uit Lithoijen/Lith, Noord Brabant. Voetbaltechnisch konden onze meiden goed opboksen tegen dit team maar ze kwamen fysiek toch nog wat te kort, de wedstrijd werd na goed voetbal met 0-3 verloren.

Onze 2de match, zoals de Belgen een wedstrijd noemen, was tegen de kampioen van België, DVC Zuid West Vlaanderen (kadetten A) een zeer sterk team dus met meiden van 14 tot 17 jaar. Onze meiden werden compleet gek gespeeld door dit goed combinerend team maar wisten toch redelijk goed stand te houden. Niet in de minste plaats door Tessa, die gigantisch goed stond te keepen en vleugels leek te krijgen, wist dit team ondanks dat ze ruim 20 kansen kregen om te scoren toch niet verder te komen dan een 0-5 overwinning. Het MB1-team van Sporting '70 uit Utrecht (teamfoto) stond onze meiden aan te moedigen en volgens Tessa waren het haar fans.

De laatste poule wedstrijd was wederom een zware en ook tegen een kampioensteam namelijk OJC Rosmalen MB1 (teamfoto). Dit team speelt 3de klasse en speelde goed. Door de enorme inzet van onze meiden en een weer zeer goed keepende Tessa wist deze tegenstander toch niet verder te komen dan een 1-0 overwinning. We werden 4de in de poule en konden hooguit 9de worden maar ook al zouden we uiteindelijk 12de worden dan nog was het een geslaagd toernooi.

De kruisfinale werd gespeeld tegen Hellevoetsluis MJ 1 (MB team). Dit team speelde afgelopen seizoen 2de klasse maar zijn daar als laatste geëindigd in de voorjaarscompetitie. Ondanks dat er ook nu weer sprake was van een enorm fysiek verschil lukte het onze meiden om regelmatig tot voor het doel van de tegenstander te komen. Helaas scoorden ze niet maar dat lukte Hellevoetsluis ook niet want zelfs als een speelster alleen op Tessa afging dan nog wist ze op onverklaarbare wijze de bal uit haar doel te houden tot...er in de laatste 10 seconde toch een tegengoal kwam en we alsnog met 1-0 verloren. Omdat de tegenstander van de daarop volgende wedstrijd al huiswaarts was gegaan wonnen wij zonder te spelen deze wedstrijd met 3-0 en werden we zodoende 11de. Knap gedaan van de meiden want ze waren de allerjongsten aangezien de overige D-teams meededen in de 5 tegen 5 poules. Met een leuke standaard en voor iedereen een medaille werd deze speeldag afgesloten.

Nu was het tijd om de magen te vullen en er stond spaghetti op het menu. De saus was al in het voren gemaakt en ingevroren meegenomen. Na een korte nacht en een fysiek zware dag zou je verwachten dat de meiden vermoeid zouden zijn en op tijd hun bed zouden induiken maar niets was minder waar. Alsof ze net aan de dag waren begonnen speelden ze nog fanatiek een partij voetbal tegen een groep jongens uit Helchteren en pas toen het te donker werd stopten ze hiermee. Om middennacht werd Melanie gefeliciteerd met haar 11de verjaardag en vervolgens zocht iedereen haar slaapplek op, binnen een half uur was alles stil en waren de meiden in slaap. De begeleiding blies een lading ballonnen op, hing een slinger van de ene tent naar de andere en hing daar de ballonnen aan zodat het toch een beetje versiert was voor de jarige job. Daarna kon ook de begeleiding proberen om in slaap te komen.

Zondagochtend waren de meeste meiden al vroeg uit de veren. Een 2-tal verenigingen die ook waren blijven kamperen die nacht hadden de hele nacht doorgefeest en enorm veel lawaai gemaakt zodat de slaap menigmaal werd onderbroken. Na een ontbijtje ging iedereen aan de slag om de tenten af te breken, de tassen in te pakken en de rommel op te ruimen. Nadat dit allemaal was gebeurd en het terrein netjes en vrij van afval werd achtergelaten konden we om 20 over 11 richting Nederland vertrekken. Nu konden we zonder last te hebben van files lekker doortuffen en ook in de auto?s was het knap rustig, waren de meiden soms moe? Vlakbij Arnhem werd er weer gepauzeerd en geluncht. Alles wat over was gebleven werd op de picknicktafel gezet en de vooraf gesmeerde broodjes werden genuttigd. Nadat de magen gevuld waren vertrokken we richting Hoogeveen. Zwolle kwam steeds dichterbij en dan gaat het laatste stukje gevoelsmatig best heel snel. Rond half 4 waren we terug op de parkeerplaats van HZVV waar we vrijdagmiddag waren vertrokken. Moe maar voldaan kon iedereen weer naar huis vertrekken.

De meiden zullen allemaal zelf ook nog kort verslagje maken die elders op de site te lezen zullen zijn. Meiden enorm bedankt voor het leuke weekend en nogmaals een zeer groot compliment voor jullie enorme inzet bij de zware wedstrijden.

Connie van Triest